14
Sie

Zmiany w nerkach

Porady

Zmiany w nerkach można wykazać przy badaniu klinicznym u około połowy chorych. Cechują je: białkomocz i krwinkomocz o zmiennym nasileniu. U jednych chorych szybko narastają objawy zespołu nerczycowego i niewydolność nerek, u innych przebieg jest fazowy: od zaostrzeń do objawów remisji. Z innych, stosunkowo częstych objawów wymienić należy: zmiany w układzie płucnosercowym (wysiękowe zapalenie opłucnej, abakteryjne zapalenie wsierdzia, tzw. Libmana i Sacksa, zapalenie nasierdzia), objawy neurologiczne (drgawki z rozlanymi, niecharakterystycznymi zmianami w eeg, psychozy, chwiejność uczuciowa), niebolesne powiększenie węzłów chłonnych, powiększenie wątroby. Badania laboratoryjne wykazują wybitnie przyspieszony odczyn opadania krwinek czerwonych, niedokrwistość normochromiczną i normocytową, nierzadko leukopenię oraz trombocytopenię. W surowicy krwi wzrasta poziom IgG i odwróceniu ulega stosunek albumin do globulin. Przy zaawansowanych zmianach w nerkach, które prowadzą do zespołu nerczycowego, zmniejsza się stężenie wszystkich białek, z wyjątkiem IgM i alfa2M. W moczu obok białka stwierdza się erytrocyty, a w dalszej kolejności — leukocyty. Najbardziej charakterystyczną cechą jest obecność przeciwciał przeciwjądrowych. Oznacza się je najczęściej metodą immunofluorescencji. Obok nich występują we krwi przeciwciała przeciw rybosomom, lizosomom i innym składnikom cytoplazmatycznym komórki, a niekiedy także przeciw krwinkom czerwonym, białym, płytkowym i czynnikom krzepnięcia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>