16
Wrz

Zapalenie przyzebia

Porady

Jest najczęściej spotykaną chorobą przyzębia występującą u 70-80% ludzi. Głównym czynnikiem etiologicznym są drobnoustroje bytujące na powierzchniach zęba w kieszonce dziąsłowej. Początek choroby jest powolny i przewlekły. Zmiany obejmują przyzębie, w obrębie większości lub wszystkich zębów, szczególnie jednak trzonowców i siekaczy. Przebieg choroby jest skokowy i prowadzi do nasilenia zmian patologicznych wraz z wiekiem. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu objawów zapalenia dziąsła, z których krwawienie przy zgłębnikowaniu jest objawem najistotniejszym. Wygląd dziąsła jest różny: zmiany zarysu i położenia dziąsła brzeżnego, kształtu brodawek i brzegu dziąsłowego wiążą się z ubytkiem tkanek, ich obrzękiem lub przerostem. Brodawki mogą powiększać swe rozmiary, dziąsło brzeżne ulec zgrubieniu. Często jednak na skutek recesji dziąsła korona kliniczna zęba ulega wydłużeniu. Zabarwienie dziąsła może być żywo czerwone, sino-czerwone lub też nieznacznie różnić się od prawidłowego. Może też dojść do zatarcia granicy między dziąsłem brzeżnym a właściwym lub do zlokalizowanego zaczerwienienia dziąsła właściwego związanego z nasileniem zapalenia w kieszonce przyzębnej. Objawom zapalenia dziąseł u osób z periodontitis adultus towarzyszą kieszonki przy-zębne, tj. kieszonki dziąsło we o głębokości przekraczającej 4 mm, oraz ubytek przyczepu łącznotkankowego, złogi kamienia poddziąsłowego, a badaniem rtg stwierdza się ubytki kości wyrostka zębodołowego. Przy ucisku dziąsła z kieszonek może wypływać wydzielina krwisto-ropna lub ropna. Zęby mogą wykazywać różny stopień rozchwiania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>