12
Paź

wymiana gazow w plucach

Porady

Tlen z powietrza wciągniętego do pęcherzyków płucnych przechodzi do naczyń włosowatych płucnych, a CO2 – w odwrotnym kierunku. Jest to zjawisko czysto fizyczne, przebiegające zgodnie z zasadami dyfuzji każdy bowiem gaz przechodzi z miejsca, gdzie jego stężenie jest wyższe, do miejsca o stężeniu niższym. Niezmiernie cienki nabłonek pęcherzyków stawia mały opór przechodzącym gazom ponieważ stężenie tlenu w pęcherzykach jest zwykle wyższe od stężenia tlenu we krwi doprowadzanej do płuc przez tętnice płucne, następuje dyfuzja tlenu z pęcherzyków do naczyń włosowatych. Podobnie jest z CO2, którego stężenie w krwi płucnej jest zwykle wyższe niż w powietrzu pęcherzykowym następstwem tego jest dyfuzja CO2 z naczyń włosowatych do pęcherzyków płucnych. W przeciwieństwie do komórek nabłonkowych jelita, które mogą uczestniczyć w przemieszczaniu substancji ze światła jelita do krwi, nawet wtedy gdy stężenie jej we krwi jest wyższe niż w jelicie, komórki nabłonkowe pęcherzyków mogą przewodzić gazy tylko zgodnie z gradientem stężeń. Jeśli stężenie tlenu w pęcherzykach płucnych spada poniżej pewnej wartości, krew przechodząca przez płuca nie może go pobierać w ilości wystarczającej do zaspokojenia zapotrzebowania organizmu, co wywołuje objawy choroby wysokogórskiej – nudności, ból głowy, halucynacje. Objawy te występują już na wysokości 5000 m, a u niektórych osób — nawet przy mniejszych wysokościach. Można jednak zaaklimatyzować się na dużych wysokościach, gdyż przy dłuższym tam pobycie wzrasta liczba czerwonych krwinek.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>