11
Wrz

Sprawdzanie sluchu

Porady

Wzbudzony stroik przystawia się do wyrostka sutkowatego i określa czas, w którym nie jest on już słyszany, a następnie bez ponownego wzbudzenia zbliża się stroik do przewodu słuchowego w celu ustalenia, czy badany nadal słyszy. Jeśli nie słyszy, próbę należy powtórzyć w odwrotnej kolejności, tzn. od określenia czasu słyszenia przez przewodnictwo powietrzne. W warunkach prawidłowych słyszenie przez powietrze jest lepsze (dłużej trwa czas słyszenia stroika). Można też oddzielnie zapisywać czas trwania słyszenia przez przewodnictwo powietrzne i kostne po ponownym wzbudzeniu stroika z chwilą, kiedy przestanie on być słyszalny w okolicy małżowiny lub na wyrostku. W warunkach prawidłowych dłuższy czas słyszenia stroika drogą powietrzną określa się jako „Rinne dodatni”. Jeśli czas ten jest krótszy, tzn. jeśli badany dłużej słyszy stroik przystawiony na wyrostku sutkowatym, świadczy to o przewodzeniowym uszkodzeniu słuchu i wówczas jest to „Rinne ujemny”. Im większa jest ta różnica czasowa, tym większa jest tzw. rezerwa ślimakowa, czyli tym większe są trudności w przewodzeniu dźwięków, ale daje to także większą szansę poprawy słuchu np. operacyjnie. W uszkodzeniach odbiorczych występuje skrócenie czasu słyszenia zarówno drogą przewodnictwa powietrznego, jak i kostnego. Wówczas występuje tzw. „mały Rinne”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>