06
Paź

Niedobor Witaminy A

Porady

Patogeneza i etiologia. Niedobór witaminy A jest najczęściej wynikiem niedostatecznej jej podaży z pokarmami, zespołu złego wchłaniania, niedoboru kwasów żółciowych (u chorych z żółtaczką zastoinową) lub uszkodzenia miąższu wątroby. Jak to przedstawiono w części ogólnej, witamina A warunkuje integralność strukturalną i czynnościową nabłonka skóry, błon śluzowych oraz nabłonka wydzielniczego gruczołów egzokrynnych. Ponadto jest niezbędnym składnikiem czerwieni wzrokowej. Dlatego też niedobór lub brak retinolu objawia się głównie zmianami strukturalnymi i czynnościowymi spojówek, rogówek i siatkówki oka oraz skóry. Obraz kliniczny charakteryzuje się kurzą ślepotą (hemeralopia), suchością spojówek (xetophthalmia) oraz zmianami chorobowymi na rogówce (plamki Bitota, keratomałacja). Na skórze stwierdza się cechy hiperkeratozy („skóra ropuchy”), włosy są suche, łamliwe, paznokcie zaś wykazują podłużne taruzdkowanie. U dzieci stwierdza się zahamowanie wzrostu oraz niedokrwistość. Rozpoznacie hipo- lub awitaminozy A ustala się na podstawie ww. obrazu klinicznego oraz stwierdzeniu znacznie obniżonego poziomu retinolu w surowicy krwi (poniżej 0,17 umol, tj. < 5 Lig %). U chorych z niedoborem cynku lub (i) z marskością wątroby stężenie karotenów osocza może być wysokie, natomiast witaminy A niskie. Taka sytuacja spowodowana jest upośledzoną konwersją karotenów do witaminy A. W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić zespół Sjogrena oraz stany chorobowe spojówek i rogówek powstałe na tle bakteryjnym lub wirusowym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>