14
Cze

Moczowka prosta

Porady

Tarczyca jest jednym z największych gruczołów wydzielania wewnętrznego. Masa tarczycy dorosłej osoby waha się w granicach 20—25 g. Górne bieguny płatów bocznych znajdują się na wysokości chrząstki tarczowatej, dolne zaś nad stawami mostkowoobojczykowymi. Zespoleniem obu płatów jest wąski pasek miąższu, zwany cieśnią (isthmus). Niekiedy w okolicy cieśni wystaje krótka wypustka skierowana dogłowowo, nosząca nazwę wyrostka (piramidowegoj stanowi ona pozostałość przewodu tarczowojęzykowego (duclus thyreoglossus). Budowa tarczycy jest pęcherzykowa. Ściany pęcherzyków tworzą nabłonkowe komórki, zwane głównymi. W stanie hormonalnego pobudzenia komórki nabłonka pęcherzykowego przybierają kształt walcowaty: w tej fazie jest mała ilość koloidu w świetle pęcherzyka. W mikroskopie elektronowym stwierdza się cienkie nitkowate kosmki (microvilli), wychodzące z komórek nabłonka pęcherzykowego j przenikające do koloidu. W stanie spoczynku komórki nabłonka pęcherzykowego stają się sześcienne lub płaskie, w świetle pęcherzyków obficie gromadzi się koloid. W przestrzeniach okołopęcherzykowych można dostrzec zgrupowania komórek obfitujących w mitochondria, bogatych w układy enzymatyczne. Noszą one nazwę, komórek okołopęcherzykowych. Ich znaczenie jest bardzo istotne, ponieważ biorą one udział w regulacji gospodarki wapniowofosforowej. Wspomniane komórki okołopęcherzykowe nazywamy też komórkami C, ponieważ wydzielają hormon — kalcytoninę (calcitonin).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>