10
Sie

Hormon antydiuretyczny

Porady

Hormon antydiuretyczny wpływa na ciśnienie osmotyczne krwi przez regulowanie zwrotnej resorpcji wody w cewkach nerkowych. Powoduje zmniejszenie ilości wydalanego moczu, uczestniczy w zagęszczaniu moczu ostatecznego. Obraz kliniczny. Choroba cechuje się stałym wydalaniem dużych ilości jasnego moczu (4—15 l na dobę), o małej gęstości względnej (1,001—1,003, co odpowiada stężeniu osmotycznemu 50—200 mmol/kg wody). Ograniczenie podawania płynów do picia nie powoduje wzrostu ciężaru właściwego moczu, prowadzi natomiast do narastającego, i przez to groźnego, odwodnienia ustroju. Moczówka prosta jest chorobą długotrwałą, przykrą, z występującymi niekiedy zaostrzeniami objawów, utrudniającymi wykonywanie normalnych czynności życiowych. W przypadkach uszkodzenia ośrodka pragnienia dodatkowo może dojść do zaburzeń psychicznych i zwyżki temperatury ciała. Leczenie moczówki prostej polega na substytucyjnym podawaniu brakującego hormonu przez długie lata, przeważnie do końca życia. Zaleca się domięśniowe wstrzykiwanie taninianu wazopresyny (5 j. w ampułce a l ml), w odstępach l—3dniowych. Istotnym postępem w leczeniu moczówki prostej z niedoboru wazopresyny okazuje się wprowadzenie do użytku analogu wazopresyny (Idezamino Dargininowazopresyny, DDAYP). Większość chorych po wprowadzeniu do nosa l—2 kropli DDAYP (Adiuretin firmy Spofa) reaguje zmniejszeniem pragnienia, wybitnym zmniejszeniem diurezy. Jest to doskonałe leczenie zastępcze.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>