02
Sie

Badanie krtani

Porady

Chory powinien być ułożony w pozycji leżącej z wałkiem pod łopatkami i głową odchyloną ku tyłowi, jak podczas intubacji. Premedykacja według zasad przyjętych w danym ośrodku oraz intubacja możliwie cienką zbrojoną rurką. Przed przystąpieniem do zabiegu należy wybrać wielkość i kształt tubusa odpowiadające warunkom anatomicznym chorego oraz sprawdzić jakość oświetlenia, a także działanie urządzenia ssącego. Zęby szczęki, a przede wszystkim siekacze, należy osłonić typową nasadą gumową albo z tworzywa sztucznego, albo uformowaną na gorąco masą stensową, albo też ochraniać zęby złożonym gazikiem. Palcami lewej ręki uciska się język wgniatając go nieco w stronę dna jamy ustnej. Prawą ręką ujmuje się uchwyt laryngoskopu odginając maksymalnie stabilizujący pręt laryngoskopu na zewnątrz. Łyżkę tubusa prowadzi się pod kontrolą wzroku wzdłuż rurki intubacyjnej, która jest jakby „prowadnicą” dla lekarza, lub (jeśli zabieg wykonuje się po premedykacji i w znieczuleniu miejscowym czy też po intubacji przez tracheotomię) po tylnej ścianie części ustnej i krtaniowej gardła do momentu, kiedy ukaże się wolny brzeg nagłośni. Na klatce piersiowej chorego należy ułożyć typową podstawkę lub fragment cienkiej sklejki i pokrętłem nachylić pręt stabilizacyjny w stronę klatki piersiowej. Kiedy pręt oprze się o podstawkę na klatce piersiowej, należy pod kontrolą wzroku dokręcać pokrętło, aż cała okolica głośni będzie dostatecznie widoczna i dostępna planowanemu zabiegowi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>