17
Gru

Badania akromegalii

Porady

Najważniejsze jest stwierdzenie podwyższonego poziomu hormonu wzrostu w surowicy. Normalne wartości wynoszą 0—10 u.g/1, u osób z hormonalnie czynnym gruczołakiem kwasochłonnym sięgają 20—500 [ig/1. Po doustnym obarczeniu glukozą (krzywa cukrowa) u zdrowych spada stężenie hormonu wzrostu, natomiast w akromegalii nie dochodzi do spadku poziomu hormonu wzrostu. Szczególnie cenną próbą diagnosytczną jest bardzo znaczna zwyżka poziomu hormonu wzrostu po dożylnym wstrzyknięciu tyreoliberyny (TRH) u osób z hormonalnie czynną akromegalią. Leczenie. Istnieje kilka metod leczenia akromegalii, Pierwsza polega na stosowaniu rentgenoterapii na okolicę podwzgórzowoprzysadkową: łączna dawka wynosi 1032—1270 mC/kg (4000— 5000 R). Drugi sposób polega na implantacji izotopów promieniotwórczych (itru lub złota) do przestrzeni wewnątrzsiodłowej. Trzecia interwencja, nosząca nazwę cryohypophysectomia, polega na wprowadzeniu w obręb gruczolaka odpowiednio skonstruowanego trójgrańca, którego końcówkę oziębia się do — 160°C, W tych warunkach dochodzi do uszkodzenia przedniego płata przysadki, w tym też gruczolaka. Istnieją też dwie najskuteczniejsze metody ściśle chirurgiczne. Coraz popularniejsza jest interwencja polegająca na wydobyciu łyżeczką gruczolaka z dostępu przez zatokę klinową. Wydaje się, że ten sposób leczenia jest najbardziej uzasadniony. Neurochirurgiczna interwencja z dostępu przez kość czołową może być wskazana w razie rozprzestrzeniania się guza do okolicy skrzyżowania nerwów wzrokowych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>